Aristo Ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor

0

Netpano.com 17 yaşındaki en genç yazarı Eren Erdem sizin için yazdı.

Editör.

Kitabı okumak istememdeki en kuvvetli sebep ismiydi. Evrenin sırları…Merak ettim. Neydi bu sırlar? Acaba benimkilerle aynı mıydı? Okumaya başlayınca iki ana karakterle tanıştım: Aristo ve Dante. On beş yaşında iki genç erkek. Daha sonra ise hayatlarındaki gizemlerle tanıştım. Bir sürü gizem… Evet, kitapta en çok göze batan ve fazlaca kullanılan kelime gizemdi. Bir de Meksikalı var tabii.

Aristo genel olarak içine kapanık bir çocuktu. Pek arkadaşı yoktu. Neredeyse her an kafasındaki bilinmezliklerle baş başaydı. Aristo’nun annesi öğretmendi. Babası ise eskiden bir asker şimdi ise bir postacı… Aristo’nun hiç de iyi geçinemediği kendisinden oldukça büyük ikiz ablaları vardı. Ve bir de babası gibi hakkında neredeyse hiçbir şey bilmediği abisi… Aristo’nun kendini bulma yolundaki Dante’den önceki en büyük gizemleriydi bunlar.

Dante ise daha girişken, maceracı, sosyal bir çocuktu. Annesi psikolog, babası da edebiyat profesörüydü. Bundan olacak ki Dante, okumaya bayılırdı. Özellikle de şiir okumaya… Ayrıca resim de çizerdi ve gayet iyiydi. Dante’nin de pek arkadaşı yoktu. Âmâ onunki çekingenliğinden değil sırdaşlığındandı. Çevresindekilere göre farklıydı. Ayakkabı giymeyi sevmez v her seferinde onları kullanılmaz hale getirmenin bir yolunu bulurdu. Farklıydı ama o Dante’ydi.

Aristo ve Dante birbirleriyle geçirdikleri zaman içerisinde en yakın dost adeta sırdaş oldular. İkisi de birbirine hayrandı. Kendi eksikliklerini birbirlerinde buluyorlardı. Birbirleri için hiç düşünmeden onca şeyi riske atmaları… Garip bir bağ ile bağlanmıştılar.

Kitapta ana fikri destekleyen önemli bir kişi vardı. Aristo’nun teyzesi Ophelia. Ophelia iyi bir kadındı ama Aristo ve ailesi dışında ailesinden herkes onu yok sayıyor ve onunla görüşmüyordu. Ophelia tek başına yaşıyordu. İşte, Aristo’nun bir gizemi daha. Bir gün Aristo teyzesinin öldüğünü öğrendi. O gün cesaretini toplayıp annesine teyzesini sordu. Neden kimsenin onunla görüşmediğini… Ophelia bir kadınla evlenmişti. Bu, onun ailesi için kabul edilemez bir şeydi ve bu yüzden yalnızdı.

En sonunda kendilerini bulduklarında Aristo ve Dante aşık olduklarını anladılar. Kitabı bitirdiğimde anladım ki ana fikir eşcinsellik üzerineydi. Bu konu hala kafamı kurcalasa da bu kitap, kendimi dâhil edebildiğim, güzel ve eğlenceli bir kitaptı.