Bir Hayat, Bir Savaş, Onlarca Ölüm, Değişen Yüzlerce Hayat

0
135

Bir Vietnam Gazisinin Hikayesi Veya Vicdanla Yüzleşme

Bir Vietnam gazisi Richard Brummett’in yaşadıklarını, yaptıklarını sizin için derledik. Umarım beğenirsiniz. Amerikanlıların iki yüzünü, iki duygusunu göreceksiniz. İyi okumalar.

Richard Brummett Vietnam savaşına katılan bir ABD askerdi. Brummet dindar bir ailenin  çocuğu olarak doğdu ve Amerika’nın evrensel değerleri ile büyüdü.  Gençliğini II.Dünya Savaşı’na katılmış savaş gazisi ve Deniz Kuvvetleri tatbikatı hocası olan babasıyla geçirdi. Katolik bir keşiş olma yolundan hayatı kurmaya başlarken,  1966’da Ordu’ya girmesiyle kendisini başka bir zaman diliminde buldu. Birleşik Devletleri’nin hızla savaşı tırmandırması nedeniyle Vietnam’daki savaşa katılmak  için gönüllü oldu. 1967’de ABD ordusuna katılarak  hayatında hiç görmediği Güneydoğu Asya’ya gitti.

Amerikalı askerler Vietnamda

Gemiden inmesiyle farklı bir Richard ortaya çıktı. Brummett Vietnamca konuşmuyordu ve tanıştığı Vietnamlılar İngilizce konuşmuyordu, bu yüzden şiddeti kendi tercih ettiği dil olarak kabul etti. Vietnam’da bir köyü yakarken köylü kadın kolunu tuttuğunda, 45 kalibrelik tabancasını kadının alnına uzatarak tetiğe bastı.  Anladığı dil bu idi. Başka bir tarihte ise bir grup Vietnamlı sivilin bağrışmalarını görmezden geldiğinde, Brummett M-79’u  çoktan ateşlemişti.  Bu sırada çavuşu içeri girdi. “Brummett, silahını sivillere doğrultma! Senin sorunun ne? ”dedi. Çavuşu onu azarladı. Bununla birlikte, pek çok  komutan çavuş gibi düşünmüyordu. Brummett gibi düşünüyordu.  Komutanı Brummett’e, bütün köyleri tankla yok etmek istediğini, bununda kendisinin bir tutkusunu olduğunu söyledi.

Bir Amerikalı asker ve Öldürülen Vietnamlı

Brummett askerlerin hayvanlaştığına şahit olmaya başladı. Çoğu Amerikan askeri Vietnamlılara dayak, tecavüz ve cinayetle muamele ediyordu. Brummett, bir günde 13 kişiyi öldürmüştü. Mühimmatları yükledi.  Çiftçilerle karşılaştı. Çiftçiler asker olabilirdi. Belki de düşmanın içinde keskin nişancılar vardı.  Onlar Brummett’den korkuyordu.

Brummett tetiğe dokundu. Sonunda, onlar ölmüşlerdi ve Vietnamlılardı, bu yüzden düşmanlar “öldürüldü” diye haykırdı.

Takvimler 1968 gösterdiğinde sonsuza dek Brummett’i değişmişti. ABD Vietnam bataklığında idi.

“Kurtul, Brummett,” dedi arkadaşları. O bunu dinledi. Vietnam’da Amerikan birliklerinin işledikleri suçlarda söyledi. Bir adım daha attılar hepimiz suç işledik dediler. Bu konuda ısrarcı oldular. Brummett, Katolik papazına bu konu hakkında bilgi verdi ve rahip şöyle yanıtladı: “Bu şeyler savaşta gerçekleşiyor. Normal ”dedi. Brummett kısa bir süre sonra pazarları kilise yerine alkol ve  uyuşturucu gecelerine katıldı.

Çaresiz Vietnamlı Çocuklar

Bir sabah  Brummett, uzakta bir köyü Amerikan askerlerinin ateşe verdiğini gördü. Ardından, Brummett hafif makineli tüfeğini aldı. Birden  tankın üzerindeki Tareti gördü.   O anda komutanını öldürmeyi düşündü.

 

Yapamadı ama iki yıl sonra, Brummett Savunma Bakanı Melvin Laird’e bir mektup yazdı. O, eski kongre üyesi Wisconsin’den tanık olduğu için harekete geçti. Brummett ile Laird Amerikan toplumuna Amerikan askerinin gerçek yüzünü gösterdi.

Brummett  Amerikan’ın vicdanı oldu. Yaşadıklarıyla savaşın durdurulması için mücadele etti. Tüm bunları anlattığı kendisiyle yapılan röportaja kulak verelim:

Vietnam’da askerlik hizmetinin nasıl olacağını tahmin ediyordunuz.

RB: Brummett; İnsanlık için gittiğime inanıyordum. Hikâyelerdeki gibi kahramanlık tarihi yazacağımızı sanıyordum.  Gemiden inip savaşın içine girdiğimde başka birileri olduk. Sivilleri ve köylüleri öldürüyorduk. Alenen savaş suçu işlediğimizi gördüm.

Brummett gördüğü katliamı anlattı. My Lai katliamı Tarih 16 Mart 1968 idi. Katliam üç gün sürdü. Gerçekten kötü şeyler oldu. İlk gün, bir çavuş, Vietnamlı adamın kafasını bir pala ile kesti ve sonra onunla poz verdi, tıpkı  Medusa’nın klasik heykeli gibi. Ertesi gün aynı müfrezenin bir başka çavuşunu gördüm, Yaşlı Vietnamlı bir adam aldı, onu bir kuyuya sürükledi, içeri indirdi, kuyuya el bombası attı. Sonra da 45 kalibreli tabancasını kuyudan aşağı ve o yaşlı adamın vücuduna boşalttı. Ertesi gün takımdaki askerler geri kalan sivilleri öldürmek için yakındaki köye gittiler. Makineli tüfekleri duyabiliyordum.

Amerikan Askerinin My Lai katliamı

Bunları yapan bizim çocuklarımızdı. St. Louis, Missouri’den gelen 26 yaşındaki bir Amerikalı  asker bir el bombası fırlatıyor. Çığlık atıyor, bağırıyor ve kollarını sallıyor bir taraftan savunmasız Vietnamlıları öldürüyordu. Diğer taraftan iki kızı da düşünüyordu. Brummett hayatının en kötü üç gününü geçirdi. Bunları hiç unutmadı.

ABD deki Vietnam savaş karşıtı gösteri

 

Bu katliamı yapan askerlerden birini sonra  Beşinci Caddeden aşağıya doğru yürürken gördü. Hiçbir şey olmamış yapmamış  gibiydi. Katil sokaklarda kahraman olarak doluşuyordu. Gözlerine inanamadı.

1970 yılının Mayıs ayında, Pan Am’a Saigon’a bir bilet aldım. Kendimi bir foto muhabiri olarak akredite edebilmeyi başardım, tekrar Vietnam’a gittim.

Temmuz ayında, bir helikopter daha önce iki yıl önce hizmet verdiğim aynı birlik olan A Troop, 1. Filo, 1. Süvari sahasında idim. Yaşadıklarımı bir kere daha hatırladım

 Hayatınızda 1968’in yankıları neydi

 RB: Hayatımın kesinlikle en önemli yılıydı. Bir gün Vietnamdasın. 20 yaşına geldiğinde ve yaşamında böyle deneyimler geçiriyorsan, ölüm gibi. Ben bu çukurdan  çıktım, ama, elbette, beni orası  değiştirdi. Yıllar sonra Volkswagen otobüsünde, yalnız ve sefil bir şekilde yaşayan kayıp  gezgin hippi oldum. Ama hayat daha da iyileşti. Bir kadınla tanıştım, evlendim, bir iş buldum ve sonunda Vietnam’a geri dönmeye karar verdim.  2006’dan 2017’ye kadar Vietnam’ın Da Nang bölgesine 10 ay süren yolculuklar yaptım. Tamamen farklı bir Vietnam gördüm ve insanları silahım olmadan  farklı yaşantı ile buldum.

Savaşın gerçek yüzü

 Bir kez daha geri dönmenizi ve insanlara yardım etmenize size iten sebep ne idi.

RB: 2006’da “kuyudaki yaşlı adamı” bulmak için tekrar gittim köyü kazara buldum. Köylülerin küçük ihtiyaçları gördüm. Bu yüzden yılda bir kez ziyaret etmeye karar verdim.

1967-68’de Vietnam’a yaptığınız ilk seyahatinizi 2006’daki yolculuğunuzla kıyaslayıp karşılaştırabilir misiniz?

RB: Bir tankla bir köyün içine giriyorsun, her şeyi yok ediyorsun. Şimdi ise bir sivil olarak ve Yaşlı bizi olarak Vietnam’a geri dönüyorum, ben Richard Amca. Köye giriyorum ve çocuklar beni selamlayıp kaçıyorlar.

Sağlık sorunları nedeniyle geri dönmeyi bıraktınız, ancak kurduğunuz burs fonu devam ediyor mu?

RB: Evet Dragoon Burs Fonu Dragoon Burs Fonu çocuğun lise yoluyla okula devam etmesini sağlıyor. Hala bazı şeylere üzülüyorum

O zaman o ülkeye yaptığımızı  şimdi Afganistan, Irak, Yemen, Libya, Suriye’ye de yapıyoruz. Bütün bu acılardan kim faydalanıyor? Vietnam’dan sonra ilerleyen yıllardan  umudum vardı. Ölüm ilanımda “Amerika’nın herhangi bir savaşın son savaş gazisi bugün öldü” diyeceklerdi. Açıkçası, bunun böyle olmayacağını   Şimdiden görüyorum.

 

Richard Brummett kurduğu vakfın sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

https://www.childrenofvietnam.org

 Derleyen :Netpano Editör.