Rusya bu işe karşı ve gerçekçi nedenleri öne sürmek yerine KKTC’yi öne sürüyor.
Sırbistan ise Kosova’nın bağımsızlığının önlenmesi için bütün ümitlerini Rusya’ya bağlamış durumda.
Rusya, Balkanlar coğrafyasına yüzyıllardır büyük önem veren bir ülke.  Bölgeyi kontrol altında tutmak, Boğazlarda söz hakkı, Slav kardeşlerini Osmanlı hâkimiyetinden kurtarmak ve 20.ci yüzyılın sonlarında bölgede oluşan batılı güçlere karşı koymak arzusu Balkanlara olan ilgisini hep canlı tutmuş.
Rusya’nın Kosova sorunu ile ilgili tutumu açık ve nettir. 
Rusya, Balkanlar’daki dayanağı olan Sırbistan’ın toprak bütünlüğünü savunmaktadır.

Rusya Başbakan Birinci Yardımcısı Sergey İvanov,  geçen hafta Almanya’nın Münih kentinde “Güvenliğin Davos’u” olarak bilinen 44’üncü Münih Güvenlik Politikası Konferansında yaptığı konuşmada, Kosova'nın tam bağımsızlık ilanına karşı çıktığını net bir şekilde dile getirdi.

İvanov “Kosova'nın bağımsızlık ilanının kabul edilmesi Pandora’nın kutusunun açılması gibi bazı sorunlara yol açacaktır. Bu durum, KKTC’nin tanınması zorunluluğunu da beraberinde getirecektir” diyerek Rusya’nın Kosova’nın bağımsızlığa kavuşması konusundaki görüşünü resmen ortaya koydu. 
İvanov’un Kosova’nın bağımsızlığı konusunu Münih’e taşımasının nedenini, Sırbistan'ın Kosova Bakanı Slobodan Samarciç’in, Kosova’daki Arnavut liderliğinin 17 Şubatta bağımsızlığı ilan edeceği bilgisine sahip olduğunu açıklaması ve buna ilaveten de batılı diplomatların Kosova'nın Sırbistan'dan bağımsızlığını 18 Şubatta Avrupa Birliği toplantısı sırasında ilan edebileceğini belirtmeleri oldu.

Rusya konuyu çok ciddiye aldı ve tavrını ortaya koydu. Kısaca “Hayır”.

Tabii Rusya’nın bu tutumunun arkasında, her ne kadar Balkanlardaki söz sahibi ülkelerden biri olan Sırpların, yani kandaşları Slav ırkının çıkarları olduğu gözükse de, gerçek bundan biraz farklı.    

Rusya’nın bu tutumunun arkasına dağılma korkusu yatmaktadır.

Gürcistan’daki Güney Osetya ile Abhazya ve Moldova’daki Dniyester bölgesinde esen ayrılıkçı rüzgarlar Rusya’nın her gece kabusla yatıp ertesi sabah korku ile uyanmasına neden olmaktadır.
Rusya, Kosova senaryosunun Kafkaslarda veya Dniyester’de uygulandığı takdirde Çeçenistan, Dağıstan ve Tataristan için de uygulanabileceğine iyice kendini inandırmıştır.
Korkusu bundan kaynaklanmaktadır.

Ama korkunun ecele pek faydası yok.
Rusya Kosova konusunda pek fazla direnemeyecek.
Bunun için iki önemli neden var ortada.

Birincisi Rusya, veto hakkını kullanmamak karşılığında Batı’dan bazı tavizler koparmayı şimdiden planlamış gibi gözüküyor. Kosova sorununu Batı ile nasıl pazarlık aracı haline dönüştürebilirim senaryosunu uygulamaya koymanın planlarını yapıyor. 

İkincisi ise, her ne kadar Ruslar ile Sırplar, tarihî, ırkî ve kültürel bağlarla bağlanmış gibi gözükse de, tarih boyunca Rusya ile Sırbistan arasında birçok kez önemli krizlerin yaşanmış olması nedeni ile Rusya’nın batı ile ipleri Sırbistan uğruna koparmayacağı gerçeğidir.
Batı tarafında ise, AB kendi içinde Slavların ve Rumların ki her ikisi de Ortodoks Hristyandır, Kosova’nın bağımsızlığını olası engellemelerine karşı bir politik savunma sistemi kurmak çabasına girmiştir.
 
İngiltere Kosova ile AB arasında direkt ilişki kurulması yönünde “Avrupa Platformu” adlı altında bir plan yapmış durumda.
Bu plan, AB üyesi ülkelerin ikili ilişkilerde Kosova’yı tanıyıp tanımamalarından bağımsız olarak AB-Kosova ilişkilerinin ilerlemesi şeklinde çalışacak ve bu plana göre AB üyesi 27 ülkenin “veto” hakkı ortadan kalkacak.
Bu durumda Kıbrıs (Rum) Cumhuriyeti, elindeki veto kozunu, Sırbistan ve Rusya lehine kullanamayacak.
İngiltere’nin bu planının başarıya ulaşması durumunda da AB-Kosova ilişkileri “otomatik” bir sisteme bağlanmış olacak. Yani kimse artık bunu durduramayacak.

İşte İvanov’un dile getirmek istediği KKTC çekincesi de burada başlıyor.
Kosova örneği “otomatik” bir sisteme bağlanmış AB-KKTC ilişkileri olasılığı.