Sri Lanka’nın Sahil Balıkçıları

0

İnsancıl foto muhabirliği geleneğinin ardından,” diyor fotoğrafçı Florian Müller, “Fotoğrafla yakından ilgileniyorum ve bu güçlü ortam aracılığıyla saygımı ve empatimi ifade ediyorum.”

İyi görüntülerin zaman ve anlayış içinde olması gibi, sosyal mağduriyetler konusunda farkındalık ve sorumluluk yaratmak için daha derin perspektif projelerinde yoğun olarak çalışmaktan hoşlanıyorum.”

  •  •  •

Sri Lanka’nın güney sahilinde, Unawatuna ve Weilgama kasabaları arasında 30 kilometre boyunca, Sunil Nishanti gibi balıkçılar kıyı şeridinden birkaç metre uzakta tahta ayaklıklar üzerinde hareketsiz durarak balık tutuyorlar.

Bu teknik benzersiz olabilir, ancak ilk kez İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, kıyılardaki kayalıklarda balıkçılık noktalarının çok kalabalıklaşmasından hemen sonra benimsenen oldukça yeni bir inovasyon.

Erkekler, savaştan geriye kalan teknelerin ve uçakların enkazları arasında balık tutmaya başladılar, sonra bazıları da sabit yerlere dikilmiş çubuklarda balık tutmaya başladılar.

Daha sonra bu sabit yerler oğullarına geçerek stilize edilmişlerdi. 2004 yılında Hint Okyanusu tsunamisi kıyı şeridinde kalıcı değişiklikler yaptıktan sonra yerel balıkçılık azalmaya başladı.

Balık avlamadan elde edilen geri dönüşler ailelere yetmemeye başladı,durumları kötüleşti ve birkaç balıkçı Sabit çubuklarını geçinmek için satışa çıkardı. Kimi kişilerde bunu fotoğraf çekimi için bir malzeme olarak kullanmak için kiralattı. Şimdilik, Sunil hala yaşamını balıkçılıktan kazanıyor.

2004 yılının tsunamisi yaşadıkları körfezi sular altında bıraktığında kendisi ve ailesi neredeyse her şeyini kaybetti. Hükümetin kendisine daha iyi koşulları olan bir yerde yeni bir ev verme teklifini reddetti.Redettme sebebi şehirde ulaşım giderinin çok olması ve kendisinin yine deniz kenarında hayatını geçirmek istemesi.

Yılın çoğu zamanı körfezden yakaldıklarını satarak geçiniyor. Muson mevsiminde, balıklar sığ sulardan uzak dururken, bu döenmde troller tarafından yakalanan balıkları satın alarak yaşarlar. Diğer balıkçılar, meyve ve sebze satıcıları ya da mevsimlik tarım işçileri olarak hayatlarını geçirirler.

Yazı ve fotoğraflar Florian Müller’e aittir.

Güneş doğmadan önce, Sunil mercan ve kayalıklar boyunca yürür ve Ahangama koyundaki ayaklığına ulaşmaya çalışır.





Sunil’in kızı Shamila Nishanti, babasının yakaladığı balığı hazırlar. Onun avı çoğu zaman küçüktür. Sadece birkaç balık, her biri birkaç santimetre uzunluğunda ve bu balıklar ailesinin karnını doyurmak için yeterli değildir.